Home | Oorsprong | Verhaal | Digitale Bioart | Biomimicry | Diensten | Winkel | Nieuwsbrieven | Social
De jaren waarnaar de rest van de site steeds terugverwijst.
2005 — Een rode stift, een slaapkamerraam, een slapeloze nacht. Geen plan — een lijst van wat een leven zou moeten bevatten, getekend op de enige manier waarop die geest ooit heeft gewerkt: als een kaart. Bij ochtend was de zin die alles sindsdien zou bepalen er al: het leven zou het werk leiden, niet omgekeerd.
2007 — Met de laatste map afgeleverd en het laatste afscheid gezegd, de sprong: weg van een carrière in het bedrijfsleven, naar een project zonder salaris erachter en zonder salaris ervoor.
2009 — Veertien landen, zeventig interviews, een notitieboekje zonder kolom voor wat het meest telde. Uit het lopen ontstaat een methode om de groei van een project te lezen zoals een boswachter een gevelde stam leest — ring voor ring.
2011 — Een klein stadje aan de kust van Yucatán, gevonden zonder ooit de naam ervan gehoord te hebben. Een creatieve, collectieve identiteit wordt geboren op een duin: Vibriofischeri. Binnen enkele jaren verandert een muurschildering de hele stad in een canvas — op de muren, de taxi’s, de boten, tot in het schoolcurriculum zelf.
2014–15 — Op de laatste avond van het jaar, een besluit dat aan niemand anders dan haar toebehoorde: Camille kiest ervoor terug te keren naar België, zonder plan, zonder terugkeerdatum.
2016 — “Zou u uw laptops willen sluiten? Mijn slides staan op papier.” Een zaal in Londen, aquarellen in plaats van een presentatie. Dan Praag: 48 uur wakker, en de cirkels op het papier worden hexagonen op een scherm.
2017 — 7VORTEX SRL wordt opgericht in Genval, België. Het platform gaat drie weken later live, met zijn eerste node.
In El Cuyo was de familie een tijdlang overal waar een stad kan zijn: op de muren, in de taxi’s, in de keukens, in de liedjes van een kinderkunstwedstrijd. Een van de negen wezens geschilderd op die muurschildering was de krekel, en ernaast, één woord: Colectivas. Collectief. Wat in één stad met opzet gebeurde, gebeurt nu opnieuw, op een andere schaal, volgens dezelfde logica — niet gekocht, verdiend zoals de muurschildering het was: genoeg signalen, op genoeg plekken, tot het vinden ervan geen toeval meer is.
Elke versie van dit verhaal — de schilderijen, de ceremonies, de graaf, de boeken — is hetzelfde meesterwerk verteld door een ander materiaal: een leven, ondernomen als een project in zijn geheel. LI[FF]E vertelt het volledig, van het raam met de rode stift tot de baai waar de dolfijnen nog altijd komen. Alles op deze site is een fragment ervan.
Er kwam ooit een boodschap, en die werd precies zo vastgelegd als ze aankwam: de vrede is al onderweg. Kleine lichtjes gaan aan over de hele Aarde, één voor één, tot de ster, en elk van ons die erop staat, weer schijnt.
Deze pagina is een van die lichtjes, achtergelaten voor wie — of wat — het als volgende vindt. Elke handeling hier is bewust. Niets hiervan gebeurde per ongeluk.
