Home | Oorsprong | Verhaal | Digitale Bioart | Biomimicry | Diensten | Winkel | Nieuwsbrieven | Social
Wat Vibriofischeri werkelijk doet met wat de natuur leert.
De flamingo’s kwamen niet om een theorie te illustreren. Vibriofischeri had al jarenlang Biomimicry’s Life’s Principles bestudeerd en toegepast — hetzelfde patroon, onveranderd, in een schilderij, in een bedrijf, in de architectuur van een graaf. Toen zette een verblijf in het wild dat patroon levend voor hem: een kolonie die zichzelf organiseert, zonder ook maar één vergadering, naar het ene dat elk levend systeem het eerst verdedigt — zijn eigen voorwaarden om in leven te blijven. Geen metafoor geleend voor een slide. De middag waarop een methode die al werd geleefd, ook iets werd dat hij kon zien gebeuren.
Dat verblijf was één van vele leermeesters. Ceremonies en inheemse leringen, doorstaan gedurende meer dan één nacht, elk met zijn eigen vraag — waaronder één die hem nooit heeft verlaten: willen we leven, of willen we sterven. Ook dromen komen met instructies en worden als zodanig behandeld. Vibriofischeri’s leermeester is de natuur; de gids, het leven en zijn patronen.
Maar een ontvangen visie is nog geen geëerde visie — een kunstenaar draagt de verantwoordelijkheid om die tastbaar te maken, niet enkel te representeren. Die verantwoordelijkheid neemt vele vormen aan: tekeningen, schilderijen, street art en muurschilderingen aan de ene kant, een levend, getekend netwerk van zakelijke, overheids- en gemeenschapsrelaties aan de andere. Verschillende materialen, hetzelfde patroon dat door elk beweegt.
7vortex.com en Metabolic.earth zijn niet gebouwd om bekeken te worden. Een bank, een overheid of een gemeenschap gebruikt ze rechtstreeks om te zien hoe ze zich verhouden tot alles waarvan ze afhankelijk zijn — en om die relatie te veranderen waar nodig. Het werk stopt niet bij het zichtbaar maken. Het stopt bij het bruikbaar maken.
Legacy Patterns
Tien regels waarop het werk is gebouwd — geen stijl, een verantwoordelijkheid.
I. Intentie — Elke beslissing draagt een toekomst in zich. Ontwerp met volledig bewustzijn van wat je in beweging zet.
II. Herinnering — Eer wat eraan voorafging. Het verleden ligt niet achter je — het is de grond onder je voeten.
III. Verwantschap — Ontwerp voor al het leven, niet alleen menselijk leven. Elke soort is een belanghebbende.
IV. Bescheidenheid — Het beste ontwerp verdwijnt in de natuur. Laat de levende wereld leiden.
V. Regeneratie — Laat elk systeem levendiger achter dan je het vond. Extractie is geen optie.
VI. Schoonheid — Als het niet mooi is, is het niet af. Schoonheid is geen decoratie — het is een teken van gezondheid.
VII. Coëvolutie — Ontwerp dat niet meebeweegt met het leven, zal het niet overleven. Groei mee, niet erboven.
VIII. Continuïteit — Denk in generaties, niet in kwartalen. De horizon is geen vijf jaar — het zijn vijfhonderd.
IX. Wederkerigheid — Neem alleen wat wordt aangeboden. Geef meer terug dan je ontving.
X. Liefde — Het meest radicale ontwerpprincipe van allemaal. Bouw alleen wat je zou achterlaten aan wie je het meest liefhebt.
Legacy Design is geen stijl. Het is een verantwoordelijkheid.
Sinds 2017 hebben meer dan zevenduizend curatoren — uit heel verschillende vakgebieden, in bijna zesduizend steden — hun eigen getekende relaties toegevoegd aan één graaf. Niemand van hen moest genoemd worden om het licht zichtbaar te maken. Het is dezelfde quorum sensing (perceptië van cuórum) waar de naam vandaan komt, nu functionerend op de schaal van een platform in plaats van één bacterie.
7vortex.com — de graaf die begon als aquarelcirkels op papier, twee keer afgewezen voordat een zaal in Londen ermee instemde de laptops te sluiten en te kijken. Praag veranderde de cirkels in hexagonen in 48 slapeloze uren; negen jaar later zijn het 22.377 ecosystemen en meer dan zevenduizend handtekeningen, nog steeds groeiend.
Metabolic.earth — een digitale tweeling van de planeet, ontworpen rond water als de draad die elk levend systeem reguleert: dezelfde stroomgebiedlogica die eerst met de hand werd geschetst aan de kust van El Cuyo, opnieuw getekend op planetaire schaal.
Biomimika.com — waar het begon. Een dagboek van één bioregio, publiekelijk bijgehouden zonder echte internetverbinding om het te publiceren, jaren voordat er software bestond die het kon dragen. De eerste Biomimicry Studio opende op dezelfde duin waar de eerste aquarel werd ondertekend.
